Avcılar’da ikinci el bebek arabası alım satımı

Başkasının bebek arabasını devralmak

İkinci el bebek arabasına bakarken önce neye güvenirsiniz: satıcının anlattıklarına mı, kumaşın temizliğine mi, yoksa kilidin çıkardığı sese mi? Tezgâhta verdiğimiz cevap hep aynı: hiçbirine tek başına. Bir arabanın geçmişi kumaşında değil, hareket eden parçalarında yazılıdır. Kilit kaç kez açılıp kapanmış, fren nerede çalışmış, kemer ne kadar çekilmiş; araba bunu kendi diliyle anlatır, yeter ki siz dinlemeyi bilin.

Bu yazı iki kişiye yöneliyor: arabayı almak isteyene ve elindeki arabayı satmak isteyene. Bakış açıları farklı ama masadaki araba aynı araba, o yüzden Döne Bisiklet’te ikisine de aynı ölçüyle bakıyoruz. Bir şeyi baştan söyleyelim. Dükkândaki arabalar zamanla değişiyor ve belli bir tip veya model için söz vermiyoruz. Burada anlattığımız bir stok listesi değil, bir bakış sırası.

Alıcıysanız ikinci ve üçüncü bölüm size daha yakın, satıcıysanız dördüncü. Ama ters tarafı da okumanızda fayda var. Alıcının neye baktığını bilen satıcı arabasını daha dürüst anlatır. Satıcının neyi saklamak istediğini bilen alıcı ise doğru yere bakar.

Almadan önce dört duyuyla yoklama

Önce kulağınız. Kilit her açılışta aynı net sesle oturmalı; bir seferinde tok, bir seferinde cılız ses geliyorsa dil ya da yay yorulmuştur. Pedala basarken ve bırakırken çıkan ses de bilgi verir. Arabayı eşikte ya da halının kenarında itin: gıcırtı, tıkırtı ve hışırtı ayrı yerlerden gelir ve hangisinin nereden geldiğini ayırmak sandığınızdan kolaydır.

Sonra elleriniz. Çerçeveyi açık hâldeyken iki yana burmayı deneyin, sapla koltuk tabanına bastırın. Burulma ya da gevşeklik varsa mafsal yorgundur. Sapı en uzun konuma çekip yüklenin; boyu kısalmamalı. Tekerleği tutup yana oynatın. Hiç oynamamalı. Kemeri çekin, tokayı kapatıp tersine zorlayın. Tek elle katlanan bir modelse onu da tek elle deneyin, çünkü sokakta bebekle iki eliniz de boş olmayacak.

Gözünüz de işe yarar, yeter ki doğru yere bakın. Kumaşta katlanma çizgilerine, dikiş diplerine, güneşin soldurduğu yüzeye bakın. Boruların uçlarında ve perçinlerin çevresinde pas, plastik parçalarda kıl inceliğinde çatlak arayın. Arabayı düz zeminde ileri itip arkadan izleyin: dört tekerlek aynı çizgide mi gidiyor? Lastikte yassı iz, yanakta çatlak var mı? Eksik parçaları da sayın: yağmur örtüsü, ayak örtüsü, adaptör, bardaklık, kılavuz. Hangisi yoksa satıcıya sorun.

En son burnunuz. Rutubet, sigara dumanı ya da bayat süt kokusu kumaşın altındaki süngerde saklanır ve hafif bir yıkamayla gitmeyebilir. Bebeğin yüzüne en yakın yerler orası olduğu için kokuya göz yummayın. İkinci el bebek arabası alacaksanız bu dört yoklamayı sırayla yapmak beş dakikanızı alır ve çoğu zaman kararı verir.

Bir de etiketi okuyun. Çerçevenin bir yerinde, genellikle sapın dibinde ya da şasinin altında, üretim bilgisi ile yaş ve ağırlık sınırı yazar. Silinmişse ya da hiç yoksa bunu not edin. Sınırını bilmediğiniz bir arabayı bebeğe emanet etmek, kilidi denememekle aynı şeydir.

Bir kusur bulursanız ne yapacaksınız? İkiye ayırın. Pazarlıkla çözülebilenler: leke, çizik, eksik bardaklık, soluk kumaş. Çözülemeyenler: eğri çerçeve, tutmayan kilit, kopuk kemer, yarım çalışan fren. İlk grup değeri düşürür, ikincisi arabayı eler. İkisini karıştıran alıcı ya iyi bir arabayı kaçırır ya da sorunlu bir arabayı eve götürür.

Yoklamayı bebeksiz yapın. Bebek kucağınızdayken kilidi, tokayı, freni denemek dikkatinizi böler, bebeği de riske sokar. Önce kendiniz bakın. Bebeği bindirmeden olmaz diyorsanız bile bunu en sona bırakın, kilit ve fren bu sırada zaten sınanmış olsun.

Satıcıya sorulacak sorular

Araba elinizdeyken satıcıyla konuşmak da yoklamanın parçası. Kaç çocuk taşıdı? Çoğu satıcı bunu rahatça söyler ve cevap, kilidin ve tekerleklerin ne kadar yorulduğu hakkında fikir verir. Nerede saklandı? Kuru bir evde mi, balkonda mı, nemli bir depoda mı? Hiç devrildi mi, bir yerden düştü mü, çerçevesi darbe aldı mı? Hangi parçası değişti? Kemer, tekerlek ya da kilit yenilendiyse yeni parçanın arabaya uyup uymadığını öğrenin.

Bir de nedeni var: neden satılıyor? Çocuk büyüdüyse mesele yok. “Rahat gelmedi” cevabı ise biraz daha sormayı hak ediyor, çünkü rahatsızlık bazen kilitten, bazen ayak dayanağından, bazen de itiş hissinden gelir. Soruları sorgu havasına sokmayın; çoğu satıcı aynı şeyleri kendi alırken merak etmiştir.

Bu sorular tanıdıktan alırken de, dükkândan alırken de geçerli. Bize sorarsanız bildiğimizi söyleriz, bilmediğimizi de. Bir ikinci el bebek arabasının geçmişi her zaman öğrenilemez; öğrenilemeyen kısım için araba üzerindeki izler en dürüst tanıktır.

Satmadan önce arabayı hazırlamak

Satıcı olarak ilk işiniz alıcının gözüyle bakmak. İkinci el bebek arabasını olduğundan parlak göstermenin faydası yok, çünkü dükkânda açılıp kapanınca zaten ortaya çıkıyor. Kusuru örten temizlik işe yaramaz, kusuru gösteren temizlik yarar. Katlama yerlerine ve dikiş diplerine kırıntı dolar; kuru bir fırça ya da süpürgenin dar ucu işi görür. Islak silmeyi sonra yapın, yoksa kırıntı çamura döner.

Koku giderici sprey, parfüm, ağır deterjan: hiçbirini sıkmayın. Kokuyu örtmeye çalışan araba alıcıda şüphe uyandırır. Havalandırılmış, gölgede kurutulmuş bir araba kendi kokusuyla daha temiz durur.

Elinizde hangi parçaların kaldığını masaya dizin: yağmur örtüsü, adaptör, bardaklık, kılavuz. Olmayanı yazın. Yazılmış bir eksik alıcıyı yormaz, saklanmış bir eksik yorar. Sonra geçmişi yazın, çünkü alıcı da size yukarıdaki soruları soracak: kaç çocuk taşıdı, nerede bekledi, sigara içilen ya da evcil hayvanlı bir evde mi durdu, hangi parça yenilendi?

Fotoğrafı gün ışığında, düz zeminde ve sade bir arka planda çekin. Açık hâli, kapalı hâli, tekerlekler, kemer ve tokalar, kumaştaki aşınma yeterli. Açıp kapatmayı gösteren on saniyelik bir video çoğu cümleden fazlasını anlatır. WhatsApp’tan gelen fotoğraflara bakıp ön bilgi veriyoruz, ama alıp almayacağımıza ve ne teklif edeceğimize araba elimize gelince karar veriyoruz.

Araba sizden dükkâna gelir; adresten alım yapmıyoruz. Avcılar Yeşilkent’te, Ahmet Arif Caddesi 94’e kuru ve bebeksiz getirirseniz yoklama hızlı olur. Arabada ufak bir aksaklık varsa, mesela titreyen bir tekerlek ya da ağırlaşan bir kilit, onu da yazın. Hangi arızalara dükkânda baktığımızı Avcılar’da bebek arabası tamiri ve tekerlek işleri sayfasında topladık.

Bir de beklenti meselesi var. Araba sizin evinizde değerli bir anıdır, ama alıcının gözünde yıpranmış bir eşyadır. Bunu bilerek gelirseniz konuşma kısa sürer ve kimse kırılmaz.

İlana, mesaja ya da bize yazacağınız ilk satıra dikkat edin. “Temiz”, “az kullanılmış”, “pırıl pırıl” gibi kelimeler bilgi taşımaz. Onların yerine olgu yazın: kaç ay kullanıldı, haftada kaç kez, hangi zeminde, kaç kez yıkandı. İki satır somut bilgi, on satır övgüden daha fazla güven verir. Alıcı da bu iki satırı bulamadığında araba hakkında kendi hayalini kurmaya başlar.

Baston, travel sistem, koşu tipi: kim nerede yorulur?

Her tipin yıpranma yeri farklıdır, bu yüzden ikinci elde bakılacak yerler de farklıdır.

Baston arabada her şey hafiftir: ince alüminyum borular, küçük ve sert tekerlekler, ince kumaş. Yorulan yer çoğunlukla tekerlekler ile oturma yerinin çerçeveyle buluştuğu köşelerdir. Tekerlek kenarındaki aşınmaya, köşelerdeki kumaş incelmesine, katlama mafsalının yan yana oynamasına bakın. Hafif olmanın karşılığı, çerçevenin darbeyi affetmemesidir; bir kez eğilmiş boru eskisi gibi düzelmez.

Travel sistemde şasi ağırdır, parçası çoktur. Burada ön tekerlek takımı, amortisör ve koltuk bağlantıları yorulur. Şasiye ana kucağı veya oto koltuğu bir adaptörle takılıyorsa adaptörün araba ile birlikte gelip gelmediğini sorun. Oto koltuğunun geçmişini bilmiyorsanız onu şasiden ayrı değerlendirin: kaza geçirmiş bir koltuk dışarıdan sağlam görünebilir. Üstelik ağır bir şasiyi merdivenden taşımak, hafif bir baston arabayı taşımaktan çok farklı bir iş; bunu satın almadan önce kendi evinizin merdiveninde düşünün.

Koşu tipi, yani üç büyük havalı tekerlekli araba, bisiklet gibi yaşlanır. İç lastik, supap, jant kenarı ve ön tekerleğin düz konum kilidi öne çıkar. Tekerlekler eşit hızda dönüyor mu, yan yüzleri yamuk mu, hava tutuyor mu diye bakın. Havalı lastik tarafını bisiklet mantığıyla tamir ettiğimiz için burada rahatız.

Lastik türü ikinci elde ayrı bir karşılaştırma ister. Şişmeyen lastik sorunsuz görünür, çünkü delinmez. Ama ezilmişse ya da yanağı çatlamışsa çare yoktur, tekerleğin değişmesi gerekir. Havalı lastikte iç lastik basit ve değiştirilebilir bir parçadır, asıl bakılacak yer jantın kenarı ile lastiğin yanağıdır. Burada “hangisi daha iyi” sorusu yanlış. Doğru soru, hangisinin kusuruna sizin için daha katlanılabilir olduğu.

İkiz arabalar ayrı bir kategori. Geniştir, iki çocuğun yükü akslara iki kat biner, kapı genişliğine sığıp sığmadığı ayrı bir hesap. Elimizde her zaman bulunmuyor ve stok sözü vermiyoruz; arıyorsanız bunu bilerek yazın.

Peki hangisi? Cevabı arabanın değil, sizin gününüzün belirlemesi daha doğru. Asansörsüz üçüncü katta oturan biri için ağırlık, bahçeli bir evde oturan biri için tekerlek boyu, toplu taşımayı sık kullanan biri için de katlanmış arabanın ölçüsü ve tek elle kaldırılabilirliği öne çıkar; ikinci elde bu üç ölçütü yıpranmayla birlikte düşünün, çünkü ağır ama sağlam bir şasi, hafif ama gevşemiş bir şasiden çoğu zaman daha uzun yol gider. Çocuğunuzu yürüyüşte mi, alışverişte mi taşıyacaksınız? Önce bunu yanıtlayın, sonra o tipin yıpranan yerlerine bakın.

Tanıdıktan almak mı, dükkândan mı? Tanıdığınızdan alırken arabanın geçmişini bilirsiniz, hatta ne kadar bakımlı tutulduğunu görmüşsünüzdür. Karşılığında “şurası bozuk” demek zordur ve yoklamayı yarım bırakırsınız. Dükkândan alırken geçmişin bir kısmı belirsizdir, ama arabayı rahatça açıp kapatır, tekerleği oynatır, kemeri çekersiniz. Hatır gönül derdi yok. İkinci el bebek arabasını nereden alırsanız alın yoklama sırası aynı kalır.

Olduğu gibi mi satmalı, önce onartmalı mı?

İki yolun da haklı tarafı var. Olduğu gibi göstermek en kısa yoldur: arızayı yazarsınız, alıcı değerlendirmesini ona göre yapar. Önce onartmak ise arabayı konuşulur hâle getirir; titreyen bir tekerlek ya da ağırlaşmış bir kilit alıcının aklına “başka neyi var acaba” sorusunu sokar.

Ölçüt basit. Arızayı gidermenin masrafı, arabanın değerinde yaratacağı farktan küçükse onartın; büyükse olduğu gibi gösterin ve açıkça yazın. Güvenlik parçasında ise seçenek yok. Kemer tokası, kilit ya da fren sorunluysa araba onarılmadan bebekle kullanılmaz, el değiştirirken de bunun üstü örtülmez. İkinci el bebek arabasını bu şekilde devretmek, alıcıyla sizin aranızdaki en sağlam köprüdür.

Karar vermeden önce arabayı getirin. Arızanın ayar mı, parça mı olduğunu görmeden masraf konuşmak tahmin yürütmekten öteye geçmez. Baktıktan sonra ayarla çözüleceğini mi, parça gerektiğini mi söyleyebiliriz. Sonra seçim sizin.

Kaba bir hesap daha yapın: onartmanın yol ve zaman maliyetini de sayın. Aranan parça kolay bulunuyorsa iş kısadır. Bulunmuyorsa araba bekler, alıcı beklemez. Bazen en akıllı hamle, küçük bir kusuru açıkça yazıp arabayı olduğu gibi göstermektir. Bazen de tek bir tekerlek değişimi, arabayı sorusuz sualsiz konuşulur hâle getirir. Hangisi olduğunu araba söyler; siz değil, biz de değil.

Bir ikinci el arabanın değerini ne oynatır?

Burada rakam yok, çünkü rakamı arabayı görmeden söylemek tahmin yürütmektir. Yine de değeri hangi etkenlerin oynattığını konuşabiliriz. Alırken de satarken de aynı etkenler geçerli.

İlki mekanik sağlık. Kilidi, freni ve kemeri yerinde çalışan araba, aynı yaştaki arızalı arabadan açık farkla öndedir. İkincisi eksiksizlik: yağmur örtüsü, adaptör, kılavuz ve bardaklık tek tek küçük görünür, ama yokluğu toplamda hissedilir. Üçüncüsü kumaş ve koku. Leke yıkanır, koku her zaman gitmez; alıcı bunu önceden hesaba katar. Dördüncüsü çerçevenin duruşu: bir kez eğilmiş boru ya da çatlamış mafsal, değeri en çok düşüren etkenlerin başında gelir.

Sonra modelin kendisi var. Yaygın bir modelin tekerleğini, kilit parçasını, kemer tokasını bulmak kolaydır; nadir bir modelde arızanın giderilmesi uzar, bazen hiç olmaz. Bu da ikinci el bebek arabasının değerine girer. Saklama koşulu da öyle: evde kuru bir yerde bekleyen araba ile nemli bir depoda yıllarca duran araba aynı yaşta bile aynı hâlde olmaz.

Bir de bilinmeyen var: arabanın kaç kez el değiştirdiği. Üçüncü, dördüncü kullanıcıya gelmiş bir araba, tek sahipli bir arabadan farklı yorulur. Bunu çoğu zaman bilemeyiz, bildiğimizi söyler, bilmediğimizi saklamayız. Değer biçerken bu belirsizlik de hesaba girer.

Satıcıların en sık gözden kaçırdığı etken eksiksizlik, alıcıların en sık gözden kaçırdığı etken ise onarılabilirlik. Biri “her şeyi yerinde” diye rahat eder, öbürü “bu parçayı nereden bulacağım” diye durur. İki taraf da aynı arabaya bakıp farklı bir hesap yapar. O yüzden değeri konuşurken parçaları tek tek saymak, genel bir izlenimden daha çok işe yarar.

Alırken de etiketteki rakam tek başına yanıltır. Eksik bir yağmur örtüsü, değişecek bir tekerlek, yenilenecek bir kemer eklendiğinde toplam başka bir yere varır. Döne Bisiklet’te teklifi arabayı elimize alınca, kilide, frene ve kumaşa bakarak veriyoruz. Fotoğraf yalnızca ön fikir sağlıyor.

Pazarlık, değer konuşmasının son adımı olmalı, ilki değil. Önce arabanın hâlini konuşun, sonra eksikleri sayın, rakam en sona kalsın. Sırayı bozarsanız ikiniz de aynı arabadan farklı şeyler anlatırsınız.

Satmaya karar vermiş biri için en yorucu şey, arabanın değerini kendi hatırasıyla ölçmek: ilk çocuğunuzu taşıdığınız, ilk parka götürdüğünüz, ilk uykusunu uyuduğu araba elbette özeldir, ama alıcı o arabada sizin hatıranızı değil, kilidini, frenini, kumaşını ve tekerleklerini görür. Bunu bilmek kırıcı değil, rahatlatıcıdır. Hesap böyle yapılınca konuşma kolaylaşır.

Eve geldikten sonra: temizlik ve ilk hafta

İkinci el bebek arabasını eve getirdiğiniz gün ilk iş temizlik. Satıcı ne kadar özenle hazırlamış olursa olsun araba evinize ilk kez giriyor ve bebeğin eline, ağzına değecek yerleri baştan kendi elinizle temizlemek en rahatı. Kumaşın çıkan parçalarında yıkama etiketi ne diyorsa onu yapın. Çıkmayanlar için nemli bez yeter.

Bebeğin ağzına, eline değen yerler özel dikkat ister: tente kenarı, omuz pedleri, kemer uçları, ön bar. Sade bir sabunla silip temiz suyla geçin, sonra kurulayın. Çamaşır suyu ve sert deterjan kemer bantlarını zayıflatabilir, kumaşta da cilde değecek kalıntı bırakabilir; hiçbirini kullanmayın. Durulama ve kurulama yıkamadan daha önemli: nemli kalan sünger bir hafta içinde yeniden kokar.

Hafif bir koku için arabayı açık, gölgeli ve rüzgârlı bir yerde bir gün bekletmek çoğu zaman yeter. Yetmezse sorun süngerin içindedir ve süngeri yıkamak çoğu araba için mümkün değildir. O noktada karar vermek gerekir: kokuya katlanmak mı, arabadan vazgeçmek mi?

Kurutmayı gölgede ve havadar bir yerde yapın. Öğle güneşi rengi soldurur, plastiği gevrekleştirir. Kemer bantlarını radyatörün üstünde kurutmayın, ısı bandı da yorar. Avcılar gibi denize yakın semtlerde nem kışın bile düşmez, o yüzden süngerin içinin gerçekten kuruduğundan emin olmak için bir gün fazla bekleyin.

İlk hafta kısa bir yoklama alışkanlığı edinin. Her çıkışta kilidin oturduğunu, frenin iki tekerlekte tuttuğunu, tokaların sesini kontrol edin; bu üç şey beş saniye sürer. Yağmurlu bir günün ardından arabayı kurutup öyle katlayın. Gıcırdayan bir tekerlek ya da gevşeyen bir kilit fark ederseniz dükkâna uğrayabilirsiniz.

Kılavuz yoksa modelin adını çerçevedeki etiketten okuyup üreticinin kılavuzunu internette aramak çoğu zaman işe yarar. Yaş ve ağırlık sınırı orada yazar. Çocuk büyüdükçe kemer ayarını, sap boyunu ve tente açısını yeniden gözden geçirin. Bir ay önce rahat olan ayar bugün sıkabilir ya da gevşeyebilir.

Tekerleklere ayda bir göz atın. Aksın çevresine dolanan saçı, ipi, çim parçasını kıvrık bir cımbızla çıkarın. Aks ucunu bezle silin. Islak havadan sonra bezde kırmızımsı bir iz kalıyorsa pas başlamıştır ve bu erken bir uyarıdır. Tenteyi açıp kapatırken iki yandaki mafsalı birlikte hareket ettirin; tek yandan zorlamak mafsalı çatlatır.

Kumaşta küçük bir kopukluk ya da çözülmüş bir dikiş görürseniz büyümesini beklemeyin. Bebeğin eli en küçük aralıktan girer, kemerin dikişi de açıldıkça yük taşıma gücünü yitirir. Küçük bir arıza bugün tek bir müdahaleyle çözülür, bir ay sonra parça değişimine dönüşebilir.

Yıkama, kurutma, yoklama, ayar: bu dört iş art arda yapıldığında araba ilk haftada kendini tanıtır. Hangi tokanın sert kapandığını, hangi tekerleğin hafifçe yan çektiğini, kumaşın hangi köşesinin geç kuruduğunu, sap yüksekliğinin boyunuza uyup uymadığını bu sürede öğrenirsiniz. Öğrenmek bedava. Öğrenmemek bazen pahalı.

Alıp satmadan önce akla gelenler

Kılavuzu ve kutusu olmayan bir arabayı satabilir miyim?

Getirebilirsiniz; kılavuz eksikliği tek başına karar vermez. Yine de yaş ve ağırlık sınırını bilmemiz lazım, bunu çoğu zaman çerçevedeki etiketten okuruz. Etiket de silinmişse satışta daha temkinli davranırız. Kılavuzun fotoğrafını gönderebiliyorsanız ya da modelin adını biliyorsanız bunu da yazın. İkinci el bebek arabası alan kişi de aynı bilgiyi arayacaktır.

Arabada leke ve hafif bir koku var. Yine de getireyim mi?

Getirin ama WhatsApp’ta baştan yazın. Leke yıkanınca çıkabilir, koku ise kumaşın altındaki süngerde ya da çerçevenin nemli kalmış bir köşesinde olabilir. Fotoğraf kokuyu göstermez. Dükkânda ortaya çıkması yerine baştan söylenmesi konuşmayı kısaltır, karşınızdakine de dürüst göründüğünüzü hatırlatır.

Fotoğraf ne işe yarar, ne işe yaramaz?

Ön bilgi için iyi, karar için yetersiz. Kilidin sesini, kumaşın kokusunu, tekerleğin oynamasını göstermez. Yine de açık ve kapalı hâli, tekerlekleri, kemeri ve etiketi içeren dört beş kare, gelmeden önce neyi konuşacağımızı belirler. Teklifimizi fotoğrafa göre değil, arabayı elimize aldıktan sonra söyleriz.

İkiz ya da büyük bir araba satmak istiyorum, nasıl başlamalıyım?

Önce fotoğrafını ve ölçüsünü yazın. Alıp almayacağımıza arabayı elimize alınca karar veririz. İkiz ve koşu tipi gibi büyük arabalarda eni, boyu ve ağırlığı bilmek konuşmayı kolaylaştırır, çünkü bu arabaların kapıdan geçip geçmediği, taşınıp taşınamayacağı ayrı bir mesele. Elimizdeki arabalar zamanla değiştiği için ikiz ya da koşu tipi arayanlara önceden bir söz vermiyoruz.

Kaç yıllık araba hâlâ kullanılır?

Takvimden çok yıpranmaya bakın. Aynı yılda çıkmış iki araba aynı hâlde olmaz: biri evde, kuru bir yerde bekler, öbürü rutubetli bir depoda. Plastik parçalar güneşte ve soğukta gevrekleşir, kemer bantları yorulur, bazı modellerin yedek parçası bulunmaz. Yıl yerine şunları sorun: kilit sağlam mı, fren tutuyor mu, bant ve toka yerinde mi, parçası bulunan bir model mi? Döne Bisiklet’te de arabaya yıldan çok bu sorularla bakarız.

İkinci çocuk için sakladığım arabayı nasıl bekletmeli?

Kuru, havadar ve güneş görmeyen bir yerde. Kumaşları yıkayıp tam kuruduktan sonra kaldırın; nemli katlanmış kumaş küf yapar, çerçevenin içinde kalan su pas yapar. Uzun bir aradan sonra arabayı kullanmadan önce kilidi, freni, kemer tokalarını ve lastikleri yoklayın. Havası inmiş bir iç lastik ya da sertleşmiş bir kemer bandı bu bekleyişin en sık bıraktığı izlerdir.

İkinci el bebek arabası satmaya ya da bakmaya karar verdiyseniz ilk adım küçük: satacaksanız fotoğrafları, bakacaksanız aradığınız tipi WhatsApp’tan yazın, numara 0538 080 13 82. Gelirken arabayı kuru ve bebeksiz getirin. Dükkân her gün 10:00–21:00 arası açık, adres Avcılar Yeşilkent’te Ahmet Arif Caddesi 94.